55. rocznica Strajku Łódzkich Włókniarek

10 lutego 1971 r. rozpoczął się strajk łódzkich pracowników fabryk. Był on ostrym głosem protestu przeciwko reżimowi komunistycznemu i trudom fabrycznego życia w PRL-u.

Pani Jadwiga Lasota, włókniarka i uczestniczka tamtych wydarzeń doskonale pamięta dzień rozpoczęcia strajku.

To była zima w śniegu po kolana. Ja pracowałam na nocną zmianę i to wtedy się zaczęło. Właśnie zobaczyliśmy wypłatę, która wystarczy na tydzień. Przed chwilą podnieśli ceny żywności. My mówimy, to już dalej tak się nie da i koleżanka dała znak ręką, podniosła do góry iobniżyli te ceny. My same byłyśmy tak ze sobą zżyte u nas w pracy, to była rodzina, byłyśmy jak siostry.

ZOBACZ TEŻ: Łódź nie ujawnia premii dla urzędników. Adam Pustelnik: „Nagrodą jest praca z prezydent Zdanowską”

Musimy kultywować pamięć o tym, czego dokonały łódzkie włókniarki – dodaje Adam Pustelnik, wiceprezydent Łodzi.

Łódzkie kobiety siłą charakterów i determinacją pokazały, że to jest możliwe i autentycznie rzuciły na kolana komunistyczne władze.

Strajk był niezwykłym przejawem solidarności i odwagi łodzianek, podkreśla Anna Lisiewicz ze Stowarzyszenia Ludzie Fabryki.

Całkowicie wyszło to z serc i ducha tych kobiet. Nie było żadnego lidera. Później była bardzo dokładna kontrola. Sprawdzali, dbali o te kobiety, bo wiedzieli, że w sile jest moc, w kobietach i tego się obawiali.

Jak co roku na rynku łódzkiej Manufaktury, pod tablicą upamiętniającą tamte wydarzenia zebrali się dziś przedstawicie władz oraz uczestnicy i uczestniczki strajku z lutego 1971.