Zabójstwo w składzie fortepianów

Tyszerowie byli właścicielami składu fortepianów przy ul. Piotrkowskiej 117. 11 listopada 1928 roku zostali brutalnie zamordowani. Zginęła także ich służąca. Morderstwo Marii i Bronisława Tyszerów odbiło się w Łodzi szerokim echem. Z czasem śpiewano o nich i o zabójcy piosenki: „Zapadła noc głucha, Z toporkiem Łaniucha, Do państwa Tyszerów zakrada się..”.

Autorem tekstu piosenki jest doskonały tekściarz Andrzej Włast.

Tyszerowie byli bardzo zamożni. Bronisława nazywano „królem hipotek”. Mieszkali w kamienicy przy ul. Piotrkowskiej 117. Na parterze mieli znany w całym mieście skład fortepianów. Ich zabójcą okazał się 19-letni Stanisław Łaniucha. Jego ojciec zajmował się handlem, brat Eugeniusz pracował w kancelarii adwokackiej. Wpadł, bo na miejscu zbrodni, czyli w składzie fortepianów, zostawił kwit z pralni wystawiony na jego nazwisko. Łaniucha wcześniej zamordował ich służącą Józefę Borkowską. Jej ciało znaleziono w rowie przy ul. ul. Milionowej, niedaleko fabryki Teodora Steigerta, Natomiast Tyszerów zabił w składzie fortepianów. Mówił, że przyszedł kupić pianino. Zbrodni dokonał z motywów rabunkowych. Nie udało mu się jednak dostać do kasy z pieniędzmi, gdzie było 27 tys. złotych. Stanisław Łaniucha za trzy morderstwa został skazany na karę śmierci. Wyrok zamieniono na dożywocie. W 1939 roku, w chwili wybuchu wojny, zapewne jak większość ówczesnych przestępców opuścił jego mury.

O przebiegu morderstwa i o wyjaśnieniach Łaniuchy opowiada dziennikarz i publicysta Jarosław Warzecha.