Ewa Puszczyńska nie tylko o filmowych nagrodach | Radio Nocą

Czułem się tak, jakbym nagle znalazł się w kopalni złota. Rzecz jasna, nie dlatego, że Oscary są złote.
Tylko z rosnącą świadomością, że niemal każda odpowiedź jest zachętą, aby wejść głębiej. Musiałem się cały czas powstrzymywać, wiedząc, że wejście głębiej w jeden z wątków, od razu oznacza, że nie wystarczy nam czasu na choćby naszkicowanie całej postaci Ewy Puszczyńskiej.

Tak się dzieje, gdy rozmawia się z mądrym człowiekiem, w pełni świadomym siebie, swoich możliwości, złożoności człowieka, niejednoznaczności człowieczeństwa, bolesności świata, w którym żyjemy, zrównoważonego swojego życia i swojej… misji do wykonania.

Jeden z wątków, który od razu chciałbym zgłębiać, to najnowszy film produkowany przez Ewę Puszczyńską – „1949” w reżyserii Pawła Pawlikowskiego, do którego zdjęcia zostały ukończone w październiku a obraz obejrzymy dopiero w drugiej połowie przyszłego roku. Epizod z życia Thomasa Manna z jego zderzeniem z systemami.

Zderzenie z systemami, to przecież coś, czego doświadczamy wszyscy dzisiaj. Systemy niszczą człowieka. Jak mówi Ewa, jedyną ucieczką jest drugi człowiek i kultura. I tak też patrzy na to co robi. Film, istotna część naszej kultury, może i powinien pomóc nam w przeciwstawieniu się systemom…

Postawiłem trzy kropki, bo niewątpliwie jest to jeden z tych wątków naszej rozmowy, w który chciałbym wejść głębiej w kolejnym spotkaniu z Ewą Puszczyńską w Radiu Nocą. Kolejne spotkanie musi nastąpić, z czego zdałem sobie sprawę w trakcie naszej rozmowy. I co istotne, Ewa wyraziła na to zgodę, na antenie.

Świetnie dopełnili ten obraz, dołączając telefonicznie do naszej rozmowy, Mariusz Wilczyński i Sławek Fijałkowski.

Zapraszam do odsłuchania,
Mariusz Woźniczka