BIP
Zmarła aktorka Zofia Kucówna
Występowała między innymi na scenach teatrów warszawskich: Powszechnego, Ateneum, Narodowego i Współczesnego. Zagrała w kilkunastu filmach, jak: „Deszczowy lipiec”, „Pestka”, „Syzyfowe prace” oraz serialach – „Barwy szczęścia” czy „Dom nad rozlewiskiem”. Współpracowała z Teatrem Telewizji oraz z Teatrem Polskiego Radia. Przez wiele lat wykładała w warszawskiej Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza.
Znana była również jako wykonawczyni piosenek Agnieszki Osieckiej oraz piosenek z „Kabaretu Starszych Panów”.
Zofia Kucówna trafiła do Teatru Powszechnego w Warszawie w latach 60. ubiegłego wieku. Ten okres przyniósł jej wiele znakomitych ról w głośnych przedstawieniach Adama Hanuszkiewicza, grała Pannę Młodą w „Weselu” Stanisława Wyspiańskiego, Dianę w „Fantazym” Juliusza Słowackiego oraz Sonię w „Zbrodni i karze” według Fiodora Dostojewskiego.
Kucówna, prywatnie żona Adama Hanuszkiewicza, była też jego artystyczną muzą i partnerką w wielu projektach artystycznych w latach późniejszych, już na scenie Teatru Narodowego, od objęcia przez niego dyrekcji w roku 1968 aż po stan wojenny. W latach w 1986-2006 występowała na deskach Współczesnego.
Pamiętne kreacje stworzyła też w spektaklach Teatru Telewizji, gdzie debiutowała w roku 1959. Występowała wielokrotnie w realizacjach Hanuszkiewicza, a także Jerzego Gruzy, Olgi Lipińskiej oraz Zbigniewa Zapasiewicza.
Wystąpiła w około 170 produkcjach Teatru Polskiego Radia, między innymi w słuchowiskach „Anioł ognisty – rzecz o Słowackim” w reżyserii Jarosława Kiliana czy „Płonące miasto” w reżyserii Katarzyny Michałkiewicz.
– Jakże ciężko jest mówić, że Zofia Kucówna to już historia polskiego teatru, telewizji, radia, ale i piosenki. Mało kto pamięta, że słynną piosenkę z Kabaretu Starszych Panów „Kaziu, zakochaj się” wykonywała właśnie – niepowtarzalnie – Zosia Kucówna – mówi prezes ZASP Krzysztof Szuster.
Urodziła się w 1933 roku w Warszawie, studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Została odznaczona Krzyżami Orderu Odrodzenia Polski – Kawalerskim, Oficerskim oraz Komandorskim, a także Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. Dwukrotnie odebrała nagrodę Złotego Ekranu.
IAR
