BIP
Wspomnienie Zdzisława Kostrzewińskiego
To był wyjątkowo trudny tydzień dla sympatyków futbolu w naszym mieście. Śmierć Zdzisława Kostrzewińskiego wstrząsnęła wszystkimi kibicami. Zdzisio był człowiekiem wyjątkowym. Co najdziwniejsze doskonale czuł się i w ŁKS-ie i we Widzewie.
Jego życie to pasmo nieustannych starć. Wygrywał je prawie wszystkie. Mówił o nich jakby zwyczajnie. Ale jeśli w nie się zagłębisz zobaczysz czym dla niego były te dwa kluby. Dla niego nie było trudnych zadań, rzeczy niemożliwych.
Kiedy zaczynamy wspominać twardy Widzew z tamtych lat od razu widzę jego rozharataną nogę. Inny zawodnik poddałby się natychmiast. Zszedłby z boiska. Ale dla Zdzicha to była jeszcze jedna próba charakteru. Odsunął na bok nosze i spokojnie zabandażował sobie nogę by po kilkunastu sekundach wrócić na boisko.
To co dziś nazwalibyśmy bohaterstwem było dla kapitana Widzewa rzeczą naturalną, ból się nie liczył. Liczyło się tylko to, że trzeba było dokończyć mecz z Anglikami. Tylko twardzi ludzie zdają sobie sprawę jak było mu ciężko. Kostrzewiński był uwielbiany przez kibiców. Za takie zachowanie i ogromną ofiarność.
Widzew to nie było puste słowo. Kiedy gwiazdy z dawnych lat komentowały grę swoich młodszych kolegów wierzcie mi państwo wiedzieli o czym mówią. Dla nich to była rzecz oczywista. Wiara i miłość – dwa nieprzypadkowo ułożone obok siebie słowa.
Drużyny z I ligi bały się wyjazdowych meczów w Łodzi. Pamiętam jak uśmiechał się, kiedy opowiadał o tamtych ligowych starciach. Wspominając tamte wydarzenia mówił „uciekali przed nami na żużlową bieżnię”. Taka był cena bycia Widzewiakiem. Dlatego tak szanowali ich kibice. Dlatego dla młodych kibiców uścisk dłoni ich idoli był największą nagrodą.
Czasem zastanawiam się po co na mecze obecnej drużyny przychodzą teraz sympatycy ? Może liczą na to, że któregoś dnia jak Feniks z popiołów odrodzi się tamten Widzew. Twardy jak Chodakowski, Możejko, Grębosz, Surlit czy Rozborski. Sprytny jak Pyrdoł i Błachno, złośliwy jak Boniek. Każdy z nich miał kibicom coś do zaoferowania. Te zalety potrafili zobaczyć w nich Wroński i Sobolewski. Mieli w głowach swoją „drużynę marzeń”.
Teraz nie ma nikogo, kto umiałby ustawić, ułożyć niezły w sumie skład. Dlatego przyznam się szczerze, ale nie spodziewałem się wysokiego zwycięstwa Widzewa nad Pogonią. To raczej goście byli faworytem tego starcia. Raczej równa forma i niezła dyspozycja Sancheza i znakomite wejścia Kamila Grosickiego. Problemem mógł być brak ukaranego czerwoną kartką bramkarza Valentina Cojocaru. I jak się wczoraj okazało 22-letni Grek Nikos Betis na którego postawił, trener Oscar Garcia zagrał tragiczne spotkanie. Z bramki, którą strzelił mu w 33 minucie Karol Świderski jakoś by się jeszcze wytłumaczył, ale gole zdobyte przez Kapuadiego i Wiśniewskiego obnażają go całkowicie.
Świderski niestety gra bardzo nierówno, jego notę obniżają fatalne straty piłek. Atmosfera w Pogoni jest beznadziejna o czym świadczy smutna mina Kamila Grosickiego. Tym, którzy liczą na rozwój młodych Polaków szybko przypomnę ilu naszych zaczęło ten mecz. Po trzech , czyli razem sześciu w obu drużynach.
fot. główna: Widzew Łódź (FB)
Wartoprzeczytać
