Woda nie tylko święcona. Narracja religijna w filmach [PODCAST]

Tematyka religijna była kluczowa dla rozwoju kinematografii. Wątki biblijne dodawały prestiżu filmom, które w początkach kinematografii uchodziły za rozrywkę wątpliwą moralnie. Filmowano więc autentyczne widowiska pasyjne i próbowano ekranizować życie i mękę Jezusa. Kino stawało się sposobem na ewangelizację.

Z czasem historie biblijne zaczęto zastępować opowieściami z religijnymi motywami, a później z duchowymi rozterkami, które o religii opowiadały poprzez doświadczenie, często nie wprost, zazwyczaj w formie alegorycznej. Wreszcie przyszedł czas na obrazy przedstawiające zdeformowany lub prześmiewczy obraz religii lub religijnych doświadczeń.

Kinematografia to oczywiście nie tylko narracja chrześcijańska; mamy wiele dzieł inspirowanych buddyzmem, bardzo dobrze rozwinięty islamski przemysł filmowy i filmy nawiązujące do judaizmu. Mamy nawet dzieła filmowe, w których obecny jest szamanizm. Wspomnieć należy także o religiach wymyślonych na potrzeby fantastycznych światów.

Pyta: Iza Berkowska
Odpowiada: prof. Piotr Sitarski, Katedra Filmu i Mediów Audiowizualnych, Instytut Kultury Współczesnej, Uniwersytet Łódzki

Posłuchaj: