Stanisław Soyka nie żyje

Od początku kariery był związany z Polskim Radiem. W latach 70. występował na antenie jako młody solista Filharmonii Śląskiej, a później – jako wokalista jazzowy. W latach 80. i 90. często nagrywał w studiach Polskiego Radia, w których rejestrował zarówno koncerty, jak i specjalne programy muzyczne. Radio promowało wiele jego piosenek, m.in. „Cud niepamięci”, „Play it again”, „Tolerancja” czy „Absolutnie nic”. Soyka wielokrotnie gościł także w radiowych audycjach na żywo, wykonując własne interpretacje klasyki polskiej piosenki i poezji.

W 1986 roku Stanisław Soyka zdobył Nagrodę Dziennikarzy na Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. W kolejnych latach wielokrotnie występował na opolskiej scenie, prezentując zarówno autorskie utwory, jak i projekty specjalne, na przykład recitale poświęcone poezji Czesława Miłosza i Agnieszki Osieckiej. W 1994 roku otrzymał nagrodę za najlepszy recital festiwalu.

Stanisław Soyka miał na koncie kilkadziesiąt albumów, w tym m.in. „Soyka sings Ellington” (1981), „Acoustic” (1991), „Tolerancja” (1992), „Soyka Sings Shakespeare’s Sonnets” (2007) i „Muzyka i słowa Stanisław Soyka” (2013). Jego działalność artystyczna była wielokrotnie nagradzana – zarówno przez Polskie Radio, które honorowało go za szczególny wkład w rozwój polskiej piosenki, jak i przez jury festiwali muzycznych.

Stanisław Soyka nie żyje. Tak wspomina go Paweł Sztompke

Jego kariera artystyczna sięga jeszcze połowy lat siedemdziesiątych, kiedy to jako młody student z Katowic przyjeżdża do Warszawy i rozpoczyna swoją muzyczną drogę. Wcześniej był organistą w kościele, śpiewał w chórze kościelnym. To wszystko miało ogromne znaczenie w jego wokalistyce w jego muzykalności, w jego podejściu do sztuki – mówi dziennikarz muzyczny Polskiego Radia, Paweł Sztompke.
Był pełnym pomysłów muzycznych, a jednocześnie bardzo silną osobowością, bez względu na to, czy śpiewał swoje utwory, czy sięgał po klasykę, czy to była tak zwana muzyka jazzowa, czy to była tak zwana muzyka popowa, czy to była tak zwana muzyka religijna. Wszystko to, co wykonywał, było naznaczone własnym talentem, własną siłą, własną osobowością i własnymi przeżyciami – dodaje Sztompke.

Stanisław Soyka był uważany za klasyka polskiej sceny, artystę wiernego własnej drodze, którego muzyka wciąż pojawia się na antenach Polskiego Radia i na opolskiej estradzie.