Piotrkowska 262/264

Joanna Orzechowska zabiera Piotra Bielawskiego na dziedziniec dawnej rezydencji Schweikertów. Neobarokowy pałac przy Piotrkowskiej 262/264 wyróżnia się od pozostałych łódzkich kamienic, ponieważ został wybudowany w głębi posesji. To założenie, wzorowane na posiadłościach magnackich, nazywane jest z francuskiego entre cour et jardin („między dziedzińcem a ogrodem”).

Koncepcja ta wydziela dziedziniec honorowy (cour d’honneur) przed pałacem, główny budynek mieszkalny (corps de logis) oraz znajdujący się za nim ogród w stylu włoskim (jardin). Dziedziniec honorowy jest zamknięty żeliwnym ogrodzeniem i otoczony budynkami gospodarczymi, takimi jak stajnia, wozownia i stróżówka.

Rezydencja, ukończona w 1913 r., należała do rodziny Schweikertów. Ród założył Fryderyk Wilhelm Schweikert, który zaczynał od małej tkalni przy Piotrkowskiej 147, a później wybudował fabrykę przy Wólczańskiej 215. W pałacu zamieszkał jego syn, Robert Theodor (którego pierworodnym synom tradycyjnie nadawano imię Robert), po nabyciu i przebudowaniu posesji.

Inny z braci, Ludwik Schweikert, był absolwentem chemii, a jego działalność przemysłowa w Pabianicach doprowadziła do powstania dzisiejszej Polfy Pabianice. Od 1993 r. w pałacu mieści się Instytut Europejski. Dawna fabryka Schweikertów przy ul. Wólczańskiej 215 stanowi obecnie największy gmach kampusu Politechniki Łódzkiej.

00:00

Przykro mi, ale nic nie znalazłem.

Proszę wpisać inną frazę

Opisy do audycji „Szlakiem łódzkich podwórek” przygotowała Joanna Orzechowska na bazie tekstów do swojej książki „Podwórka Piotrkowskiej. Przewodnik. Żywa książka”, której wydawcą jest Centrum Inicjatyw na Rzecz Rozwoju Regio.