Karp w kulturze. Wojtek Smarzowski: Nie czytam o sobie, a gdy film trafia do widzów, nie oglądam się za siebie [PODCAST]

Wojtek Smarzowski: Nie mam mediów społecznościowych i nie czytam o sobie. Gdy film trafia do widzów, nie oglądam się za siebie

W najnowszym odcinku Asia Karp rozmawia z reżyserem nie tylko o jego najnowszym filmie „Domu dobry”. – tym, który porusza do łez i sprawia, że nawet ekipa filmowa podczas zdjęć w milczeniu wbijała wzrok w ziemię. To rozmowa z reżyserem, który konsekwentnie traktuje film jako narzędzie do stawiania pytań i prowokowania do refleksji. Wojtek Smarzowski opowiada o swojej drodze twórczej, źródłach bezkompromisowego stylu i o tym, dlaczego wciąż sięga po tematy trudne i pomijane. W rozmowie pojawia się też wątek odpowiedzialności twórcy, poszukiwania prawdy w sztuce i sensu w patrzeniu tam, gdzie inni wolą odwracać wzrok. To wywiad, który pokazuje Smarzowskiego jako reżysera konsekwentnego i świadomego swojego miejsca w świecie filmu, ale też jako wrażliwego, świadomego i wierzącego w sens filmowej pracy człowieka.

Wojciech Smarzowski jest polskim reżyserem i scenarzystą, znanym z bezkompromisowego podejścia do tematyki społecznej i historycznej. Absolwent łódzkiej szkoły filmowej, konsekwentnie porusza trudne i często przemilczane tematy. Jego twórczość cechuje realistyczny styl, dbałość o prawdę w opowieści oraz przekonanie, że kino może prowokować do myślenia. Autor takich filmów jak „Wołyń”, „Kler”, „Róża”, „Dom zły”, „Drogówka”, „Pod mocnym aniołem” i najnowszego „Dom dobry”.

Jak Wojtek Smarzowski wspomina studia w łódzkiej filmówce? Dlaczego reżyser tak często podejmuje tematy trudne, bolesne, społeczne? Jak reaguje jego ekipa i aktorzy na emocjonalne sceny podczas zdjęć? Czy Smarzowski wierzy, że kino może wpływać na rzeczywistość – a nie tylko ją opisywać? Czy zrobi kiedyś wesoły film? W jaki sposób jego filmy powstają z potrzeby mówienia prawdy, a nie z chęci szokowania? Co – według niego – jest dziś najważniejsze w roli reżysera? Jak wygląda jego proces pracy, gdy temat jest tak ciężki, że trudno o nim nawet mówić? I wreszcie – czy sam Wojciech Smarzowski po tylu latach wciąż wierzy w moc kina? I wreszcie – jakie emocje towarzyszą mu w związku z odsłonięciem jego gwiazdy w łódzkiej Alei Gwiazd?