Barbara Krafftówna urodziła się 5 grudnia 1928 roku w Warszawie.

W czasie drugiej wojny światowej uczyła się aktorstwa w konspiracyjnym Studium Dramatycznym Iwo Galla, działającym przy krakowskim Teatrze Starym. Po wojnie występowała w Teatrze Wybrzeże, gdzie debiutowała rolą Rybaczki w „Homerze i Orchidei” Tadeusza Gajcego. W kolejnych latach grała między innymi w Teatrze Stefana Jaracza w Łodzi i warszawskich teatrach Dramatycznym, Współczesnym i Narodowym. Występowała także w kabaretach Pod Egidą i Starszych Panów.

Popularność przyniosła jej rola Honoraty w serialu „Czterej pancerni i pies” i pani Makowieckiej w „Przygodach Pana Michała”. Zagrała w wielu filmach, między innymi Stefkę w „Popiele i diamencie” Andrzeja Wajdy oraz Felicję w „Jak być kochaną” Wojciecha Hassa. Występowała także w filmach Kaziemierza Kutza, Janusza Kondratiuka i Stanisława Barei.

W 1982 roku wyjechała do Stanów Zjednoczonych, aby zagrać rolę Matki w dramacie Witkacego. Za oceanem mieszkała kilkanaście lat. Do kraju wróciła pod koniec lat 90.
Była laureatką wielu nagród. W 2006 roku otrzymała Złoty Medal Gloria Artis za zasługi dla polskiej kultury. W 2019 roku została odznaczona Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

W listopadzie ubiegłego roku aktorka zaraziła się koronawirusem. Miała 93 lata.

Informacyjna Agencja Radiowa (IAR)

Wicepremier, minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński wyraził żal z powodu śmierci aktorki.

Z wielkim smutkiem przyjąłem informację o śmierci Barbary Krafftówny, niezapomnianej Felicji z „Jak być kochaną”, znakomitej aktorki, która mimo trudnych osobistych doświadczeń do końca zachowała pogodę ducha, uśmiech i i niepowtarzalny urok. pic.twitter.com/vCrfgL3Thc

Piotr Gliński (@PiotrGlinski) January 23, 2022