Krzysztof Kieślowskiurodził się27 czerwca 1941 r. w Warszawie. Był absolwentem Szkoły Filmowej w Łodzi, a później jej wykładowcą. Jego filmem dyplomowym był dokument „Z miasta Łodzi”, ukazujący miasto z czasów włókniarek.

Ostatni film dokumentalny nakręcił w 1988 roku. Jak tłumaczył, postanowił całkowicie oddać się fabule, gdy zrozumiał, że tego, co naprawdę go interesuje, czyli ludzkich emocji, nie należy filmować kamerą dokumentalną.

W Łodzi kilka razy gościła też muza Krzysztofa Kieślowskiego – francuska aktorka znana między innymi z „Podwójnego życia Weroniki” – Irene Jacob. Ostatni raz w 2016 roku, podczas festiwalu Transatlantyk. – To wielki artysta, bardzo utalentowany, który bardzo głęboko interesował się ludźmi. Tym, jak żyją, czego potrzebują. Miał w sobie bardzo dużo humanizmu, jego kino też – tak wówczas wspominała Krzysztofa Kieślowskiego.

O swojej bliskiej relacji z Krzysztofem Kieślowskim – podczas jednego ze spotkań w łódzkim Muzeum Kinematografii – opowiadał też Jerzy Stuhr, który zagrał między innymi w filmie „Amator”. – On jednak był człowiekiem niesłychanie zdyscyplinowanym i wiedział, że na planie jakby on jeszcze wprowadza frywolną atmosferę, no to nikt już by tego towarzystwa nie zebrał – mówił aktor.

Krzysztof Kieślowski zmarł 13 marca 1996 roku, po operacji serca, w wieku 54 lat.

DOKUMENTALNE PORTRETY odc. 3/3

Ostatni odcinek z cyklu poświęconego dokumentalnym portretom kończymy opowieścią o ludziach kinach i filmowym świecie, którego już nie ma. A zaczniemy od samego początku, czyli od braci Lumiere.

Posłuchaj także poprzedniego odcinka:kliknij

Wybrane przez siebie tytuły wskazał Jakub Wiewiórski, dyrektor Festiwalu Mediów „Człowiek w zagrożeniu”