– To była ciężka harówka – mówiła o pracy w łódzkim przemyśle lekkim Marta Madejska ze Stowarzyszenia Topografie. O tym jak się żyło i pracowało w fabrykach w czasie PRLu opowiedzieli ich pracownicy. Te historie zebrano w książce „Wielki przemysł, wielka cisza”.

– Książka ma dziś swoją premierę i tak naprawdę jest w pewien sposób podsumowaniem ostatniej dekady naszej pracy, więc to nie jest tak, że nagle poczuliśmy napływ fascynacji PRL-em i postanowiliśmy nagle zająć się tą sprawą. Stowarzyszenie Topografie zaczęło od działalności kulturalnej, prowadzenie rozmaitych projektów, gier miejskich, ale stopniowo zaczęliśmy też rozwijać działalność archiwistyki społecznej – wyjaśnia Marta Madejska.

Gość dodaje, że stowarzyszenie zbierało historie mówione o starszych mieszkanek i mieszkańców Łodzi. – Nie sposób wtedy nie trafić na temat przemysłu włókienniczego, na tym było ugruntowane to miasto. Nasi najstarsi rozmówcy, którzy już dziś niestety nie żyją, rzeczywiście pamiętali jeszcze przedwojenne czasy. To, co pamiętają, dobrze określa tytuł książki, co jest także cytatem z Reymonta. Łódź była miastem przemysłowym, które miało bardzo specyficzną dynamikę. Z jednej strony niby dużo się w tej Łodzi nie zmieniło, bo nie została zburzona podczas II wojny światowej, a z drugiej strony jednak ta degradacja jak najbardziej nastąpiła. Przede wszystkim zniknął ten ruch.

Posłuchaj rozmowy i dowiedz się więcej:

Stowarzyszenie Topografie istnieje od 10 lat, jego członkowie starają się zachować pamięć o historii Łodzi przede wszystkim zbierając informacje od samych mieszkańców tworząc na przykład cyfrową bazę takich zwyczajnych łódzkich historii.

Koronawirus – co musisz wiedzieć?