Objawy przerostu prostaty

Rozrost prostaty prowadzi do ucisku cewki moczowej, co może powodować stopniowo narastające trudności w oddawaniu moczu. Wczesne symptomy często są łagodne, ale mogą z czasem wpływać na codzienne funkcjonowanie. Objawy rozrostu prostaty:

trudności w rozpoczęciu oddawania moczu lub konieczność parcia;
osłabiony lub przerywany strumień moczu;
uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza;
kapanie moczu po mikcji;
częsta lub nagła potrzeba oddania moczu, także w nocy;
ból lub pieczenie przy oddawaniu moczu;
zmiana barwy lub zapachu moczu.

Nieleczony przerost prostaty może prowadzić do powikłań, takich jak infekcje dróg moczowych, kamica pęcherza, krwiomocz czy uszkodzenie nerek wskutek cofania się moczu. Warto pamiętać, że podobne objawy mogą wystąpić również przy innych chorobach – m.in. zapaleniu prostaty, zwężeniu cewki moczowej czy nowotworach pęcherza i prostaty. W przypadku wystąpienia dolegliwości konieczna jest konsultacja lekarska i diagnostyka różnicowa na oddziale urologii w Łodzi lub innym mieście.

Jak rozpoznaje się rozrost prostaty?

Diagnostyka BPH rozpoczyna się od zebrania wywiadu i badania fizykalnego, w tym badania per rectum, pozwalającego ocenić wielkość i konsystencję gruczołu. Lekarz może zlecić dodatkowe testy, które pomagają potwierdzić rozrost i wykluczyć inne choroby. Badania stosowane w diagnostyce przerostu prostaty:

badanie moczu w celu wykrycia infekcji lub krwiomoczu;
badanie krwi z oznaczeniem poziomu PSA;
pomiar przepływu moczu;
ocena objętości moczu zalegającego w pęcherzu po mikcji;
USG przezbrzuszne lub przezodbytnicze;
cystoskopia w celu oceny wnętrza cewki moczowej i pęcherza.

Pacjentom zaleca się także prowadzenie dzienniczka mikcji. Dobór badań zależy od obrazu klinicznego i nasilenia objawów. Kompleksowa diagnostyka umożliwia ustalenie, czy objawy wynikają z BPH, czy innej choroby wymagającej odmiennego postępowania.

Leczenie przerostu prostaty

Wybór metody leczenia BPH zależy od wielkości prostaty, wieku pacjenta, ogólnego stanu zdrowia oraz nasilenia objawów. W łagodnych przypadkach możliwa jest obserwacja i wprowadzenie zmian w stylu życia. Przy umiarkowanych i cięższych objawach stosuje się farmakoterapię lub leczenie zabiegowe. Metody leczenia przerostu prostaty:

farmakoterapia – alfa-blokery rozluźniające mięśnie prostaty i szyi pęcherza; inhibitory 5-alfa-reduktazy zmniejszające objętość gruczołu;
zabiegi małoinwazyjne – m.in. termoterapia mikrofalowa, terapia laserowa, podniesienie prostaty, terapia parą wodną;
zabiegi chirurgiczne – przezcewkowa resekcja prostaty (TURP), przezcewkowe nacięcie prostaty (TUIP), prostatektomia, embolizacja tętnic prostaty.

W przypadku każdej metody istnieją określone wskazania i potencjalne działania niepożądane. Decyzję o leczeniu podejmuje się indywidualnie, uwzględniając szczególne uwarunkowania organizmu pacjenta i wyniki badań. Po leczeniu zaleca się regularne kontrole oraz przestrzeganie zaleceń dotyczących trybu życia, aby utrzymać efekty terapii i zapobiegać nawrotom objawów.