Piotrkowska 118 | Szlakiem łódzkich podwórek

Piotrkowska 118

Szlak łódzkich podwórek prowadzi tym razem pod adres Piotrkowska 118, o którym Joanna Orzechowska opowiada Piotrowi Bielawskiemu.

W kamienicy frontowej rozbudowanej pod koniec XIX w. i należącej do Juliusza Schultza (majstra stolarskiego), gdzie niegdyś mieściły się sklepy z dekoracjami, zegarami i oświetleniem, dziś znajduje się jedyne podwórko-salon, w którym wiszą kryształowe żyrandole.

Ta instalacja, kojarząca się z luksusem i wytwornym życiem, jest kluczowym elementem podwórkowej metamorfozy. Instalacja składa się z trzech żyrandoli wykonanych z czeskiego szkła kryształowego. Architekt Przemysław Gajowiak opracował konstrukcję stalowych łuków, na których zostały umocowane. Autor projektu artystycznego, Andrzej Fogtt, pragnął „wlać światło do szarej przestrzeni podwórka” i zaskoczyć odwiedzającego nieoczekiwanym efektem.

Żyrandole mienią się w słońcu, ale prawdziwy spektakl zaczyna się w nocy, gdy uruchamiany jest jeden z 30 programów oświetlenia, tworząc wrażenie „bajkowego balu”. Projekt symbolicznie nawiązuje do historycznych kontrastów Łodzi. Boom na rynku nieruchomości i rozwój fortun, zapoczątkowany przez Łódzkie Towarzystwo Kredytowe (1872), sprawił, że „Lodzermensche” (głównie Żydzi i Niemcy) prowadzili styl życia podobny do arystokracji.

Ich eleganckie domy, z wytwornymi meblami i porcelaną zamawianą w Europie, stały obok drewnianych domków tkaczy. Wytworne życie burżuazji wyrażało się na bankietach, gdzie serwowano kawior i polskiego sandacza. Zabawy kończyły się o wschodzie słońca, kiedy „przemarznięci i kaszlący robotnicy i robotnice” spieszyli na ranną zmianę do fabryk.