Rewitalizacja Zalewu Sulejowskiego wpłynie na poprawę jakości wody, czyli bezpieczeństwo hydrologiczne, przeciwpowodziowe, a także turystyczne i gospodarcze.

Zbiornik już ma ponad 50 lat i podczas tego okresu nigdy nie przechodził żadnych gruntownych remontów. W czaszy zbiornika nagromadziło się około 5 milionów metrów sześciennych osadów, które trzeba wziąć i usunąć, trzeba zmodernizować infrastrukturę i dostosować ją do obecnych standardów i przepisów – tłumaczy Piotr Grabowski, zastępca dyrektora Zarządu Zlewni w Piotrkowie Trybunalskim w Państwowym Gospodarstwie Wodnym „Wody Polskie”

Jak tłumaczy Piotr Grabowski, czyszczenie dna Zalewu Sulejowskiego nie oznacza konieczności osuszenia całego zbiornika:

W wyniku likwidacji tych barier poprzecznych nastąpi migracja organizmów wodnych, dwukierunkowa, przez co nastąpi wzrost bioróżnorodności, wzrost liczby gatunków ryb, które powinny można powiedzieć w tym zbiorniku bytować. Proces oczyszczania dna to jest jeden z elementów, na który składa się cały projekt. Natomiast metoda jaka zostanie zastosowana do oczyszczenia tego dna jeszcze nie została wybrana. Są metody polegające na przykład na refulacji. Przy pomocy takiego refulera można usunąć ten osad, który jest zgromadzony w czaszy zbiornika.

Zalew Sulejowski powstał w latach 1969-1974 w wyniku przegrodzenia rzeki Pilicy długą na 1200 m betonowo-ziemną zaporą w Smardzewicach. Zalew zasilany wodami Pilicy i Luciąży ma długość kilkunastu kilometrów, ok. 2 km szerokości i 3 metry średniej głębokości. Poza funkcją zabezpieczenia przeciwpowodziowego dla terenów poniżej tamy w Smardzewicach, zbiornik zaopatruje w wodę miedzy innymi Łódź i Tomaszów Mazowiecki.

Oto zapis całej rozmowy z Piotrem Grabowskim: