Polowanie na Łosia – historia ukryta w ziemi

Poszukiwany egzemplarz był na wyposażeniu 212. eskadry bombowej, która walczyła w składzie 210. Dywizjonu Bombowego złożonego z załóg i personelu 1. Pułku Lotniczego w Warszawie.

Por. obs. Kazimierz Jan Lekszycki dnia 4 IX zginął, ratując się skokiem ze spadochronem z płonącego samolotu z małej wysokości. Ppor. pil. Ostrowski Michał, wylądował przymusowo w płonącym samolocie mimo odniesionych ran, ratując resztę załogi. Kpr. strz. Wojdat Władysław zastrzelony w samolocie na stanowisku podczas walki powietrznej z myśliwcami nieprzyjaciela. Kpr. strz. rtlg. Wrzeszcz Stanisław został ranny podczas przymusowego lądowania.

Między godziną 11, a 12 nad Walewice nadleciał polski samolot bombowy „Łoś”, ścigany od strony Wolskiego Folwarku przez dwa niemieckie samoloty myśliwskie Messerschmitt Bf 109. Potwierdza to również relacja ostatniego naocznego świadka Pana Tadeusza Kubika (ur. w roku 1930): „to był już początek wojny (…), mówią tu samolot leci nad folwarkiem, od Wolskiego Folwarku. Takim skosem leciał w stronę Walewic. To my wylecieliśmy na drogę i patrzyliśmy, a dwa samoloty niemieckie jeden z jednej strony drugi z drugiej strony i tylko słychać było strzały karabinów w ten samolot polski. Tak go dobijali. Wylądował na polu. Polecieliśmy tam ze wsi, kto był to poszedł (…). Tam oficer jeszcze jedne był żywy, który lądował tym samolotem, ludzie lecieli do tego samolotu, a on nam kazał się kłaść, paść na ziemię. Jak ten samolot spadł na ziemię to tam wybuchła jedna bomba w tym samolocie i ten samolot rozrzuciła po polu”.