Czytaj: Mer Lwowa: w czasie II wojny światowej nie było takich morderstw, jakie obecnie obserwujemy na Ukrainie [ROZMOWA]

Kilkaset osób i kilkudziesięciu przedstawicieli mediów z całego świata zebrało się na placu niedaleko opery lwowskiej. W miejscu, w którym codziennie mieszkańcy miasta spędzają czas słuchając ulicznychmuzykówi pijąc kawęwlicznych kawiarniach. Wtorkowy wieczór był zupełnie inny.

Najpierw w ciszy i zadumie rozmawiano o zamordowanych w Buczy, by chwilę później wziąć udział w ekumenicznym nabożeństwie pogrzebowym. Wśród duchownych byli biskupi rzymskokatolicki i grekokatolicki, alenie widać było przedstawicieli cerkwi prawosławnej.

Znicze w centrum Lwowa symbolem pamięci o ofiarach masakry w Buczy

Na placu przed pomnikiem Tarasa Szewczenki ułożono z niebieskich i żółtych zniczy flagę Ukrainy. Tuż po modlitwie zapalili je wspólnie duchowni i przybyli na uroczystość mieszkańcy Lwowa. W czasieuroczystościpodkreślano kilkukrotnie, że rosyjscy barbarzyńcy „nie pochowali zamordowanych w ukraińskiej ziemi, ale ich na niej porzucili”. Dlatego, choć modlitwą postanowiono ich symbolicznie oddać Bogu, który nad nimi płacze.

Ukraina nie zapomni

Ukraina nie zapomni o zamordowanych cywilach na wschodzie kraju. Rosjanie myśleli, że złamią naród widokiem ciał na ulicach Buczy, ale to tylko wzmocniło morale i chęć zwycięstwa.

Niespełna dwie godziny po zakończeniu nabożeństwa we Lwowie znów odezwały się syreny alarmowe.

Czytaj: Wojna na Ukrainie. 41. dzień rosyjskiej inwazji