Jeszcze nie wiadomo czy kibicem, czy polonistą, czy może lekkoatletą, jak tata, zostanie synek Artura Kozłowskiego, olimpijczyka z Sieradza. – Na pewno będę chciał, żeby aktywnie spędzał swoją młodość, bardziej tak niż przy komputerze czy telefonie. Dla mnie to dobra ścieżka, ale całkowicie zabawowo. Jeżeli wybierze kiedyś taką formę, że faktycznie będzie chciał być sportowcem, to też nie będę mu bronił.

Posłuchaj relacji:

Rodzina Artura Kozłowskiego wkrótce znów się powiększy. Sam potwierdza, że po zakończeniu kariery będzie mu łatwiej godzić rolę ojca z pracą. To odwieczny dylemat. – W każdym z nas jest spojrzenie archetypowe, że mama jest boginią ogniska domowego, a tata myśliwym, który musi upolować zwierzynę. To się mocno zmieniło, gdy rodzice umawiają się na opiekę partnerską, czyli razem pracują, później też razem opiekują się dziećmi. Ojciec bardziej chce i jest też bardziej zaangażowany w wychowanie – przekonuje psychoterapeuta Zbigniew Marciniak.

Są jednak dziedziny sportu, gdzie ojcowskie troski trzeba umieć wyłączyć, przynajmniej na jakiś czas. – Rajdy samochodowe to jest tak trudny, ekstremalny i absorbujący sport, że nie ma miejsca na rodzinne dywagacje i rodzinne rozmowy – mówi były pilot rajdowy Maciej Wisławski, przez lata partnerujący Krzysztofowi Hołowczycowi.

Czego warto życzyć dziś ojcom, tym zabieganym, zagubionym w tej roli? – Myślę, że autorefleksji, wytrwałości, cierpliwości, ale również emocjonalnej dostępności dla swoich pociech oraz otwartości na potrzeby i uczucia – dodaje Zbigniew Marciniak.