Z wykształcenia był fizykiem. W 1962 roku rozpoczął działalność w warszawskim Klubie Inteligencji Katolickiej. W latach 1976-1980 wraz z żoną Ludwiką Wujec działał w Komitecie Obrony Robotników, współorganizował pomoc dla pracowników Ursusa i Radomia. W maju 1977 uczestniczył w głodówce w kościele św. Marcina w Warszawie. Współpracował także z Towarzystwem Kursów Naukowych.

Był w gronie założycieli Wolnych Związków Zawodowych Wybrzeża, a w 1980 roku wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Działacz Komisji Krajowej i władz Regionu Mazowsze, po wprowadzeniu stanu wojennego – 13 grudnia 1981 roku – został internowany. We wrześniu 1982-go oskarżony o próbę obalenia ustroju i aresztowany. W 1984 roku był amnestionowany, i ponownie więziony – od czerwca do września 1986-go.

Brał udział w obradach Okrągłego Stołu w 1989 roku w w zespole do spraw pluralizmu związkowego. W rządzie Jerzego Buzka pełnił funkcję sekretarza stanu w ministerstwie rolnictwa i rozwoju wsi. W 2012 roku został powołany do Międzynarodowej Rady Oświęcimskiej, a rok później do Rady Fundacji Auschwitz-Birkenau.

W latach 2010-2015 był doradcą prezydenta Bronisława Komorowskiego do spraw społecznych.

na podst. IAR

Koronawirus – co musisz wiedzieć?