Ten artykułmożesz również przeczytać wmobilnej aplikacji Radia Łódź. Kliknij i dowiedz się więcej.

Wyróżnienia otrzymają:

• Zbigniew Maciejewski
• Stanisław Maurer
• Jerzy Szczepaniak
• Andrzej Wosiński

To szczególne odznaczenie. – Medale przyznawane są w uznaniu za zasług w działalności na rzecz demokratycznej Polski. W latach osiemsiesiątych odważnie przeciwstawiali się wszelkim próbom wywierania presji na opozycjonistów. Walczyli oni aktywnie, narażając się często na represje – mówi Piotr Kaszewiak, rzecznik Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi.

We wręczeniu medali wezmą udział między innymi władze Łodzi, a wydarzenie poprzedzone będzie koncertem poświęconym pamięci Prezes Naczelnej Rady Adwokackiej – Joanny Agackiej – Indeckiej, która zginęła w katastrofie smoleńskiej.

Sylwetki wyróżnionych:

Andrzej Wosiński urodził się 27 sierpnia 1951 roku w Łodzi. W 1973 roku uzyskał dyplom magistra prawa na Uniwersytecie Łódzkim. W 1975 r. zdał egzamin sędziowski, a w 1979 r. adwokacki. Od 1979 r. pracuje jako adwokat. W 1980 r. był konsultantem (ekspertem) Klubu Inteligencji Katolickiej w Łodzi 11oraz przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Łodzi. Po 13 grudnia 1981 r. uczestniczył w kilkudziesięciu obronach w sprawach politycznych wytoczonych działaczom Solidarności i opozycji. Odznaczony odznaką Adwokatura Zasłużonym. Był dwukrotnie członkiem Okręgowej Rady Adwokackiej oraz przez jedną kadencję był członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej.

Jerzy Szczepaniak – ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego. Po odbyciu aplikacji sądowej w Sądzie Wojewódzkim w Łodzi, wykonywał zawód sędziego. Następnie, ukończył aplikację adwokacką w Okręgowej Radzie Adwokackiej w Łodzi i od 1979 r. wykonuje zawód adwokata. Pełnił funkcję członka Okręgowej Rady Adwokackiej w Łodzi m.in. pełniąc funkcję szefa szkolenia aplikantów adwokackich, przewodniczący Komisji Zagranicznej Okręgowej Rady Adwokackiej. W latach 2007-2010 pełnił funkcję sędziego Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury. Jest współzałożycielem międzynarodowego Stowarzyszenia Prawników IURIS LINK, które skupia kilkanaście kancelarii polskich i zagranicznych. Jest Prezesem Zarządu tegoż Stowarzyszenia. Po wprowadzeniu stanu wojennego był obrońcą w wielu procesach politycznych przeciwko działaczom Solidarności.

Zbigniew Maciejewski – ur. 8 listopada 1933 r. w Łodzi.Swoją, wiedzą służył rodzącemu się NSZZ „Solidarność”. W okresie stanu wojennego był czynnie zaangażowany w działalność opozycyjną, bronił w procesach politycznych w Łodzi. Reprezentował w procesach m.in. robotników zwalnianych z pracy za organizowanie i udział w strajkach, m.in. ze skutkiem pozytywnym w pierwszej instancji, po strajku w PZPB „Pamotex” w Pabianicach. Pomagał w znalezieniu pracy represyjnie zwolnionych działaczy Solidarności, m.in. w 1983 r. załatwił zatrudnienie Longinowi Chlebowskiemu, którego po wyjściu z ZK w Hrubieszowie wyrzucono z łódzkiego MPK.
Został wymieniony w raporcie MSW dla KC PZPR z roku 1984, zarzucającym Naczelnej Radzie Adwokackiej tolerowanie „negatywnej działalności politycznej prowadzonej przez niektórych adwokatów”. Zaangażował się w przywrócenie na stanowisko prezesa NRA Marii Budzanowskiej, w haniebny sposób zmuszonej do złożenia dymisji w 1985 r. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1998 r.), Odznaką „Adwokatura Zasłużonym” i medalem „O Niepodległość Polski i Prawa Człowieka 13 XII 1981 – 4 VI 1989” (2001).

Stanisław Maurer – ur.8 maja 1932 r. w Łodzi, ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Łódzkim. Adwokat. Sędzia Trybunału Stanu. W 1980 r. wstąpił do NSZZ „Solidarność”. W 1981 r. był ekspertem prawnym podczas I Krajowego Zjazdu Solidarności w Gdańsku. Po 13 grudnia 1981 r. podważał legalność wprowadzenia stanu wojennego oraz datę obowiązywania dekretu o stanie wojennym. W powołanej do tego celu Komisji Interwencyjnej przy Okręgowej Radzie Adwokackiej w Łodzi uczestniczył w opracowaniu projektu wystąpienia do pierwszego prezesa Sądu Najwyższego o wykładnię art. 61 dekretu o stanie wojennym, która byłaby zgodna z kardynalną zasadą prawa karnego lex retro non agit, i występował w obronie tej zasady na łamach „Państwa i Prawa”.

Przystąpił do sekcji prawnej przy Ośrodku Pomocy Uwięzionym, Internowanym i ich Rodzinom przy kościele oo. jezuitów w Łodzi. Prowadził przy kościele wykłady dla działaczy związkowych z zakresu obowiązującego prawa związkowego, praw ludzi zwalnianych z pracy, a także instrukcje, co do postępowania w przypadku aresztowania.