BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Radio Łódź - ECPv6.17.4.1//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-WR-CALNAME:Radio Łódź
X-ORIGINAL-URL:https://radiolodz.pl
X-WR-CALDESC:Wydarzenia dla Radio Łódź
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Warsaw
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20230326T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20231029T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20240331T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20241027T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20250330T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20251026T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0100
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:CEST
DTSTART:20260329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0100
TZNAME:CET
DTSTART:20261025T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20240130
DTEND;VALUE=DATE:20251201
DTSTAMP:20240201T132049Z
CREATED:20240130T083438Z
LAST-MODIFIED:20240201T132049Z
UID:340706-1706572800-1764547199@radiolodz.pl
SUMMARY:Rejs ku marzeniom – czyli o dwóch takich\, co opłyną jachtem świat!
DESCRIPTION:Daniel Krzyżański i Mikołaj Nowak\, bo o nich mowa\, w ciągu 550 dni\, które spędzą na morzu pokonają wg. planu przynajmniej 31 885 mil morskich odwiedzając 25 krajów. Jeśli prace przygotowawcze jachtu przebiegną zgodnie z harmonogramem\, 1 października 2024 roku opuszczą Marinę AZS COSA Górki Zachodnie w Gdańsku i wyruszą w swoją podróż marzeń. \nChyba to sobie wymarzyłem\, myślę\, że każdy młody człowiek marzy o zrobieniu czegoś niemożliwego. Ja jako żeglarz zawsze marzyłem\, aby popłynąć dookoła Świata\, poznać te wszystkie miejsca\, zobaczyć czym różnią się od siebie te wszystkie morza i oceany – mówi Daniel Krzyżański pytany o motywację podjęcia się organizacji takiej wyprawy. \nPrzede wszystkim kocham wyzwania\, a rejs jachtem dookoła Świata to niewątpliwie przełomowy sprawdzian dla moich umiejętności\, konsekwencji oraz samozaparcia – uzupełnia kolegę Mikołaj Nowak. Od zawsze uwielbiam podróżować\, odkrywanie Świata jest fascynujące i w mojej opinii bardzo rozwija nasze podejście do życia. Podczas Rejsu Ku Marzeniom odwiedzimy zakamarki Ziemi\, o których zobaczeniu nawet nie śniłem – dopowiada Nowak. \nGłównym celem wyprawy jest oczywiście opłynięcie we dwoje jachtem żaglowym Świata. Młodzi żeglarze wybrali tzw. trasę pasatową prowadzącą przez Kanał Panamski. \nW ciągu 1\,5 roku pokonają Bałtyk\, Kanał Kiloński\, Morze Północne i fragment Atlantyku\, rozpoczną pętlę wokół globu trasą pasatową ze startem oraz metą na Wyspach Zielonego Przylądka. Po drodze przeprawią się przez Atlantyk\, odwiedzą Karaiby\, Panamę oraz najpiękniejsze archipelagi Oceanu Spokojnego\, by następnie zagościć w Australii i skierować się ku Azji\, Sri Lance i w końcu pokazać się na Malediwach\, Seszelach\, a do ostatniego\, najdłuższego etapu\, przystąpić w RPA kierując się ponownie ku Cabo Verde. \nCo – ich zdaniem – będzie najtrudniejsze w wyprawie? \nW mojej opinii najcięższa będzie kilkunastomiesięczna rozłąka z bliskimi oraz odpowiednie przygotowanie jachtu do autonomicznej żeglugi w każdych warunkach. Na środku oceanu wszystkie drobne naprawy będziemy musieli przeprowadzić samodzielnie – przewiduje Mikołaj Nowak. Za największe wyzwanie uważam pokonanie tych najdłuższych dystansów oceanicznych. Mierzyłem się już z wieloma dłuższymi trasami\, ale to będzie mój rekord – dodaje Daniel Krzyżański. \nRejs potrwa (wg planu) 18 miesięcy w trakcie których będziemy zdani sami na siebie\, zawijając jedynie od czasu do czasu do portów\, aby przeprowadzić wszelkiego rodzaju prace na jachcie\, dokonać niezbędnych zakupów żywności i wyruszyć w dalszą podróż. \nDołączcie do załogi „Rejsu Ku Marzeniom!” \nOsoby\, które chcą wesprzeć realizację ambitnych planów Mikołaja i Daniela\, spotkać się z nimi osobiście\, zobaczyć jacht w trakcie przygotowań i przepłynąć z nimi po Zatoce Gdańskiej czy nawet wziąć udział we fragmencie rejsu dookoła świata – mogą to zrobić\, ponieważ Mikołaj i Daniel przewidzieli możliwość wsparcia ich wyczynu. \nZainteresowanych większą ilością szczegółów zapraszamy na stronę www.rejskumarzeniom.pl oraz na media społecznościowe wyprawy. Poza poznaniem większej ilości szczegółów\, możliwością obejrzenia wywiadów z Danielem i Mikołajem\, zapoznacie się z trasą planowanej wyprawy oraz dowiecie się w jaki sposób możecie wesprzeć ich w realizacji ich marzeń stając się jednocześnie częścią społeczności wspierającej tej interesujący projekt! \n  \n \nMateriał Organizatora
URL:https://radiolodz.pl/wydarzenie/rejs-ku-marzeniom-czyli-o-dwoch-takich-co-oplyna-jachtem-swiat/
CATEGORIES:Patronaty medialne
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://radiolodz.pl/wp-content/uploads/2024/01/PLAKAT-poziom.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Warsaw:20240228T080000
DTEND;TZID=Europe/Warsaw:20240623T170000
DTSTAMP:20240215T135723Z
CREATED:20240215T135723Z
LAST-MODIFIED:20240215T135723Z
UID:347635-1709107200-1719162000@radiolodz.pl
SUMMARY:Flow - Wystawa Daniel Lergon\, Maciej Olekszy
DESCRIPTION:Polem łączącym oeuvre obydwu twórców jest skupienie na specyfice i właściwościach samego medium malarskiego\, ze szczególnym uwzględnieniem jego materialności. Ich malarstwa nie da się w pełni określić za pomocą terminów odnoszących się tylko do zmysłu wzroku\, istotne są tu również własności kojarzone z dotykiem\, a pojęcia takie jak gęstość\, płynność czy strukturalność nasuwają się jako niezbędne w języku analizy. W praktyce artystycznej każdego z nich kluczową rolę odgrywa proces twórczy\, z którego materialnym śladem styka się odbiorca. Dla Olekszego akt malarski istotny jest w kontekście ekspresji i automatyzmu gestu\, Lergon zaś\, ze swoim temperamentem eksperymentatora\, traktuje go jako pole eksploracji interakcji różnego rodzaju mediów i podłoży. \nEkspozycję w MS1 tworzą w przeważającej mierze prace malarzy z ostatniego okresu. Daniel Lergon pokazuje cykl On Earth z lat 2022–2023\, a Maciej Olekszy serie Głów i Aktów\, pochodzących z lat 2019–2023. \nDla twórczości Daniela Lergona charakterystyczna jest postawa badawcza\, skupienie na analizie wizualnych fenomenów\, powstających dzięki interakcji mediów z odpowiednio spreparowanymi podłożami. Inaczej mówiąc\, berliński malarz za pomocą przemyślanego wyboru i zastosowania zarówno niemalarskich tworzyw\, jak i malarskich pigmentów dąży do wywołania zjawisk świetlnych i kolorystycznych\, determinowanych dodatkowo przez rodzaj zastosowanego podkładu. Prezentacja malarstwa w Muzeum Sztuki składa się zasadniczo z dwóch części – pierwsza składa się z kilku obrazów pochodzących z wcześniejszych\, monochromatycznych serii; drugą tworzą prace z najnowszego cyklu On Earth. Pierwsza część stanowi wprowadzenie w malarskie uniwersum berlińskiego twórcy\, pokazuje zwięźle jego ewolucję – od obrazu z serii Reflective\, realizowanej na podłożach z odblaskowej tkaniny z zastosowaniem bezbarwnego werniksu\, po prace z cyklów Green on white i Red on white. Efekt rozbudowanej skali walorowej i ekspresyjnej faktury został w nich uzyskany dzięki różnicowaniu gęstości nakładanego pigmentu i świetlistości płótna\, przebijającej się spod warstwy farby: zieleni ftalowej bądź alizarynowej czerwieni. O ile w serii Reflective malarz badał dynamikę efektów luminarnych w zależności od kierunków odbić i załamania światła\, to w cyklu Metal skupił się na wydobyciu materialności matowych powierzchni powstających dzięki chemicznym transformacjom. \nCykl On Earth w kontekście wcześniejszych eksperymentów berlińskiego twórcy z niemalarskimi tworzywami wyróżnia sięgnięcie po tradycyjne medium\, czyli farbę olejną\, jak również porzucenie jednorodnej skali barwnej na rzecz kontrastowych zestawień chromatycznych. Jednak sposób\, w jaki Lergon pracuje z medium malarskim\, nie byłby prawdopodobnie możliwy bez wcześniejszych wieloletnich doświadczeń z różnorodnymi materiałami i podłożami oraz z wykorzystaniem procesów chemicznych do wywołania efektów barwnych bądź światłocieniowych. W nowej serii jasność białego gruntu\, przebijająca spod transparentnej powłoki farby spotyka się z matowymi\, pochłaniającymi światło płaszczyznami pigmentów takich jak ziemia zielona czy umbra naturalna. Jako kontrapunkt dla głuchych tonów\, kojarzących się z naturą i materią\, służą nasycone barwy żółcieni\, fioletu lub ftalowego błękitu rozprowadzone laserunkowo na płaszczyźnie płótna. \nW najnowszym cyklu prac Lergona znowu\, tak jak we wcześniejszych\, najważniejsza jest interakcja\, to\, co wydarza się na styku oddziaływania na siebie różnych mediów. Autor tak dobiera pigmenty o pewnych fizycznych właściwościach oraz procedurę i kolejność ich aplikowania\, aby w nie do końca przewidzianym efekcie powstały kompozycje o złożonej fakturze\, grające kontrastem płaszczyzn o intensywnych tonach barw z polami o matowym\, głuchym brzmieniu. Założona niefiguratywność i skupienie na specyfice malarstwa jako medium wydają się zbliżać twórczość Lergona do postulowanej przez Clementa Greenberga modernistycznej czystości i eliminacji funkcji narracyjnych. Jednak taka interpretacja nie uwzględniałaby zainteresowania tego twórcy naturą percepcji i fenomenem światła\, tego\, że w niewielkiej skali\, na polu ograniczonym kształtem płaskiego płótna poddaje on tworzywa i pigmenty transformacjom przywołującym echa przemian materii z odległej w czasie historii Ziemi. \nW kontekście klasycznych gatunków malarskich można by uznać twórczość Macieja Olekszego za współczesną interpretację motywów aktu i portretu. Należy jednak zachować ostrożność w stosowaniu do niej pojęcia figuracji. O ile malarstwo Olekszego jest figuratywne\, to w sposób bardzo szczególny\, taki\, w którym percypowane fenomeny świata widzialnego są tylko punktem startowym procesu transformacji. W jego trakcie synteza i redukcja kształtów prowadzi aż do granic abstrakcji\, a trajektorię powstawania malarskiej struktury wyznacza kinetyka gestu i intuicja. Autor upatruje w niej i automatyzmie gestu kluczowych narzędzi swojego procesu twórczego\, który sam opisuje tak: […] być może to właśnie jest prawdziwym tematem mojej pracy – egzystowanie w malarskim akcie twórczym\, gdzie estetyczny efekt końcowy ma drugorzędne znaczenie. […]. Zarówno położenie nacisku na procesualny charakter aktu malarskiego\, jak i uznanie emocji za podstawowy czynnik akt ten uruchamiający – sytuuje tę twórczość zdecydowanie w nurcie ekspresji. Sam Olekszy widzi w swoim malarstwie zbieżność ideową ze sztuką poznańskich ekspresjonistów spod znaku Buntu. To świadome odwołanie do tego nurtu polskiej awangardy znajduje odzwierciedlenie w sposobie\, w jaki redukuje on i poddaje deformacji motywy z natury. Ekspresjoniści wierzyli\, że akt twórczy pozwala dotrzeć do głębokich treści duchowych\, a artysta pełni rolę swoistego przekaźnika\, dzięki któremu treści te otrzymują wizualną formę. W relacji Macieja Olekszego do powstającego dzieła rozpoznać możemy echo tej postawy. Istotnym warunkiem aktu twórczego jest zdanie się na intuicję\, a jego źródło stanowi wnikliwa obserwacja osób portretowanych – bliskich malarza\, których wizerunki są wizualnymi wariacjami na temat relacji emocjonalnych czy też projekcji emocji samego autora. \nMaciej Olekszy wierzy\, iż to kinetyka ciała zaangażowanego w akt kreatywny wyznacza kolejne malarskie decyzje – inaczej mówiąc\, że bycie wewnątrz procesu wyzwala kolejne pomysły\, prowadzi dalej i w głąb świata materializujących się wyobrażeń i form. Niezależnie jednak od ekspresjonistycznego rodowodu malarstwo Olekszego cechuje niezwykła intensywność warstwy wizualnej\, na którą składają się kontrasty żywych kolorów chromatycznych i zróżnicowanie faktur. Medium olejne traktowane jest tu swobodnie jako płynna powłoka pokrywająca duże połacie płótna\, zagęszczana tam\, gdzie artysta chciał wydobyć anatomiczny detal czy zaznaczyć spięcie nakładających się kształtów. Zapewne na sposób\, w jaki Olekszy pracuje z farbami olejnymi\, wpływ mają wcześniejsze doświadczenia z techniką akwareli. Swoboda gestu przekłada się na syntezę kształtów inspirowanych obserwacją natury\, co z kolei przynosi wrażenie nieuchwytności powstałych wizerunków. Ich otwarta forma stanowi każdorazowo zapis aktu malarskiego\, określonego przebiegiem czasu i emocjonalną intensywnością\, stąd można chyba nazwać cykle portretów i aktów Olekszego rodzajem wizualnego dziennika intymnego. \nMilena Romanowska \n  \nMateriał Organizatora
URL:https://radiolodz.pl/wydarzenie/flow-wystawa-daniel-lergon-maciej-olekszy/
CATEGORIES:Patronaty medialne,Wystawa
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://radiolodz.pl/wp-content/uploads/2024/02/LERGON_MS1_ekran-HD_poziom.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20240417
DTEND;VALUE=DATE:20240909
DTSTAMP:20240313T144617Z
CREATED:20240307T075929Z
LAST-MODIFIED:20240313T144617Z
UID:360407-1713312000-1725839999@radiolodz.pl
SUMMARY:BREVI MANU
DESCRIPTION:Indywidualna wystawa Andrzeja Mariana Bartczaka pt. „BREVI MANU. Jak nie ulec pokusie\, aby wszystkiego nie przemienić w księgę?” ma charakter retrospektywny. Obejmuje dzieła od lat 80. XX wieku do roku 2023: książki artystyczne\, grafikę\, malarstwo\, kolaże\, asamblaże i obiekty przestrzenne\, realizowane z użyciem różnorodnych materiałów jak: papier\, drewno\, sznurek\, drut\, blacha\, gips\, cement\, plastik\, farby olejne\, akrylowe\, akwarelowe\, drukarskie\, sitodrukowe i nitrocelulozowe\, gesso\, tusz\, ołówek\, przedmioty gotowe\, własne teksty. \n  \nTwórczość Andrzeja M. Bartczaka rozpięta jest między przedstawieniem i abstrakcją\, między wrażeniem i konkretem materii\, między informelowym automatyzmem i dadaistycznym eksperymentem\, między tworzeniem nowego a twórczym metabolizmem\, zbieraniem\, ocalaniem i przechowywaniem. W warstwie tematycznej ta sztuka posiada odniesienia do pejzażu\, poezji\, literatury\, muzyki oraz sztuki mistrzów i przyjaciół Andrzeja M. Bartczaka. \n  \nTytuł wystawy wskazuje na dwa ważne aspekty tej wszechstronnej i wielowątkowej twórczości. Główne wyrażenie tytułowe „Brevi Manu” można tłumaczyć jako „od ręki\, bez formalności\, bez zwłoki\, w skrócie”. Odnosi się ono bezpośrednio do sposobu pracy Artysty\, którego cechą jest ewidentna odręczność\, dotyk w sensie dosłownym\, i dotyk zapośredniczony czy rozumiany metaforycznie. Z kolei podtytułowa „pokusa\, aby wszystko przemienić w księgę” odnosi się do tworzonych przez Andrzeja M. Bartczaka dzieł\, których powstało ponad 10 tysięcy. Znakomita ich część to książki artystyczne\, obiekty książkowe\, zwoje\, obrazy pisane\, porcelana z tekstami czy cytatami napisanymi\, namalowanymi lub wyrytymi ręcznie\, które powodują\, że Autor określa często siebie jako „rękopiśmiennego typografa”. \n  \nWiększość z nich to księgi papierowe\, o różnych rozmiarach\, niekiedy przekraczających 50×70 cm\, złożone najczęściej z kilkudziesięciu kart\, włożonych luźno między okładki\, zawierające linoryty\, monotypie rysowane\, szkice\, rysunki\, malarstwo\, odbitki kserograficzne\, elementy gotowe. \nPoczątkowo książki artystyczne powstawały w oparciu o unikatowe edytorstwo\, klasyczne kodeksy i książki o luźnych kartkach\, nadające dziełu charakter portfolia. Andrzej M. Bartczak poszukiwał wtedy nowych form dla książki. Na początku lat 2000. intermedialny charakter Jego twórczości uległ rozszerzeniu\, a głównym zagadnieniem problemowym stało się ujęcie tytułowego „wszystkiego” jako księgi. Także materii\, z jakiej książka jest tworzona i która może włączać i poszerzać w strukturę dzieła o dowolne przedmioty\, techniki i technologie\, łącznie z porcelaną (Porcelanowa księga). \n  \nSam artysta tak odnosi się do swojej „pokusy\, aby wszystko przemienić w księgę”: \n  \nW ontologicznym ujęciu otaczający nas świat jest wielką księgą pełną powszednich i eschatologicznych składników. Jest skarbnicą duchowych natchnień\, jest księgą do czytania i do odczytania. \n  \nNiekiedy myślę\, że wobec postępującej degradacji czytania\, książka artystyczna – książka artysty\, rozumiana jako dzieło prawdziwej sztuki\, ma pewne szanse i będzie mogła spełnić najbardziej wyszukane humanistyczne\, intelektualne i estetyczne oczekiwania. \n  \nZ takim\, nieco patetycznym przekonaniem\, wciąż pracuję. \n  \nKwiecień 2017\, Łódź [1] \n  \nPrzypis: \n[1] Andrzej M. Bartczak\, Ponad czterdzieści lat moich artystycznych książek. Osobiste uwagi i wiersze autora tysięcy obiektów książkowych [w:] Andrzej Marian Bartczak. KSIĘGA / THE BOOK / LE LIVRE\, książka do wystawy pod tym samym tytułem w Ośrodku Propagandy Sztuki w Łodzi\, wyd. Miejska Galeria Sztuki w Łodzi\, 2017\, s. 39. \n  \n  \nNota biograficzna \nAndrzej Marian Bartczak\, ur. w 1945 r.\, studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi w latach 1963-1969\, na Wydziale Tkaniny. Studia malarskie realizował u profesorów Stanisława Byrskiego i Stanisława Fijałkowskiego (dyplom z wyróżnieniem w 1969 r.). W 1971 roku podjął pracę pedagogiczną i artystyczną w macierzystej Uczelni jako asystent prof. Stanisława Fijałkowskiego na Wydziale Grafiki w Pracowni Technik Drzeworytniczych. Po przewodzie kwalifikacyjnym I stopnia (dr sztuki) w 1975 roku wykładał jako adiunkt\, a po przewodzie kwalifikacyjnym II stopnia (dr hab. sztuki) w 1982 roku pracował na stanowisku docenta. W roku 1992 otrzymał tytuł naukowy profesora sztuk plastycznych. \nW latach 1974-2010 kierował Pracownią Technik Drzeworytniczych\, którą następnie przekształcił w Pracownie Technik Drzeworytniczych i Książki Artystycznej. W latach 1984-2008 pełnił funkcję kierownika Katedry Grafiki Warsztatowej. Od roku 2010 kierownik Pracowni malarstwa I (Otwarta księga). Promotor w przewodach doktorskich\, recenzent w postępowaniach habilitacyjnych i o nadanie tytułu naukowego profesora. \nUprawia twórczość w zakresie malarstwa\, rysunku\, grafiki warsztatowej\, ceramiki\, sztuki przedmiotu\, książki artystycznej i poezji. Od roku 2002 realizuje koncepcję Porcelanowej biblioteki\, w której tekst i obraz stapiają się ze sobą w całość. \nW swoim dorobku posiada realizację ponad 200 wystaw indywidualnych\, pokazów i prezentacji w Polsce\, Europie i USA. Od 1969 roku brał udział w prawie 500 wystawach zbiorowych\, krajowych\, międzynarodowych i sztuki polskiej za granicą. \nJest laureatem ponad 50 nagród\, wyróżnień i medali za twórczość i wybitne osiągnięcia w szkolnictwie wyższym m.in. trzy nagrody Ministra Kultury i Sztuki oraz Prezydenta \nRzeczpospolitej Polskiej. W 2015 r. otrzymał Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”\, a w 2021 Nagrodę Miasta Łodzi. \n  \nAndrzej Marian Bartczak \nTytuł wystawy: BREVI MANU. Jak nie ulec pokusie\, aby wszystkiego nie przemienić w księgę? \nOtwarcie wystawy: 17 kwietnia 2024 r. \nWystawa czynna do: 8 września 2024 \nMuzeum Sztuki w Łodzi \nUl. Gdańska 43\, Łódź \nKuratorzy: Wiesław Łuczaj\, Anna Pacyniak \n  \nOpis zdjęcia na okładkę i na plakat: \nAndrzej Marian Bartczak \nFinis coronat opus III \n2005\, metal\, cement\, gips\, farba akrylowa\, gres\, obiekt\, wys. 40 cm. \nFot. Anna Augustyn-Kamińska
URL:https://radiolodz.pl/wydarzenie/brevi-manu/
LOCATION:Muzeum Sztuki w Łodzi
CATEGORIES:Patronaty medialne,Wystawa
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20240418
DTEND;VALUE=DATE:20240422
DTSTAMP:20240416T073903Z
CREATED:20240416T072341Z
LAST-MODIFIED:20240416T073903Z
UID:379421-1713398400-1713743999@radiolodz.pl
SUMMARY:Przed nami VIII Polska Platforma Tańca 2024
DESCRIPTION:Polska Platforma Tańca 2024 to najważniejsze wydarzenie networkingowe polskiego tańca promujące polskich artystów w skali międzynarodowej. W Łodzi\, w dniach 18-21 kwietnia 2024 r.\, będzie można zobaczyć 15 spektakli programu głównego\, uczestniczyć w gali otwarcia\, wziąć udział w panelach dyskusyjnych czy odwiedzić stoiska branżowe. \nWczoraj w łódzkim Teatrze Pinokio odbyła się Konferencja Prasowa dotycząca VIII Polskiej Platformy Tańca\, która już wkrótce rozpocznie się w Łodzi. W spotkaniu z dziennikarzami udział wzięły: Paula Lis-Sołoducha – Dyrektor Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca – organizatora wydarzenia. Marta Cienkowska – Podsekretarz stanu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego\, Małgorzata Moskwa-Wodnicka – Wiceprezydent Łodzi\, współorganizatora wydarzenia\, Barbara Schabowska – Dyrektor Instytutu Adama Mickiewicza – Partnera wydarzenia\, Sonia Nieśpiałowska-Owczarek – prezes Fundacji Materia – współorganizatora wydarzenia oraz Maria Opałka – Kierownik Działu Impresariatu Tańca NIMiT. \n \n  \nPrzed nami bardzo istotne dla środowiska tańca wydarzenie networkingowe. Jest to przestrzeń do budowania potencjału naszych artystów na arenie międzynarodowej. Zaprosiliśmy na nie menagerów\, producentów\, dyrektorów festiwali\, innych platform oraz instytucji kultury\, aby oglądali naszych polskich artystów. Mamy nadzieję\, że w efekcie Platformy zaproszą ich do prezentacji w swoich krajach. Już za chwilę Łódź stanie się nie tylko centrum polskiego tańca\, ale miejscem spotkania środowiska tańca z całego świata. (…) – mówiła na konferencji dyrektor Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca – Paula Lis-Sołoducha. \nPolska Platforma Tańca to wydarzenie cykliczne. Jego ostatnia edycja odbyła się przed pandemią w 2019 roku\, ale mamy nadzieję\, że już teraz wrócimy do cykliczności tego wydarzenia. Podczas tegorocznej Polskiej Platformy Tańca będą prezentowane spektakle wybrane przez niezależną komisję ekspertów spośród 80 zgłoszeń. 15 najlepszych przedstawień spośród nich oraz wiele towarzyszących wydarzeń\, będzie można oglądać podczas 4 dni Polskiej Platformy Tańca 2024 – dodała dyrektor NIMiT. \nMarta Cienkowska\, Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego podsumowała: Mam nadzieję\, że Polska Platforma Tańca da możliwość współpracy polskich artystów z międzynarodowymi twórcami. Jest to bardzo ważne\, że nasi artyści będą mogli skonfrontować się z międzynarodowym środowiskiem tańca. Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego wsparło tę inicjatywę kwotą prawie miliona złotych. (…) Polska Platforma Tańca jest w tym momencie najważniejszą dotycząca tańca inicjatywą w Polsce. \nSzczegółowy program Polskiej Platformy Tańca oraz wydarzeń towarzyszących \nUroczysta Gala Otwarcia odbędzie się 18 kwietnia o godz.19.30 w Teatrze Wielkim w Łodzi\, a zaprezentowane zostaną na niej 6 pokazów artystycznych 5 instytucji kultury: Teatru Wielkiego Opery Narodowej\, Opery Śląskiej\, Opery Wrocławskiej\, Teatru Wielkiego im Stanisława Moniuszki w Poznaniu. \nPolska Platforma Tańca 2024 to przede wszystkim międzynarodowa promocja polskich artystów\, spektakle społecznie zaangażowane oraz taniec współczesny w ujęciu cielesności\, intuicyjności i eksperymentalności\, ale także wydarzenia towarzyszące takie jak: warsztaty dla producentów i menadżerów\, uroczysta gala otwarcia\, prezentacja choreografii w przestrzeni publicznej\, sesje pitchingowe\, spotkania i rozmowy sieciujące\, przestrzeń targów branżowych\, panele dyskusyjne i prezentacje oraz wiele innych. Udział w Platformie potwierdziło ponad 50 zagranicznych managerów\, promotorów tańca\, dyrektorów międzynarodowych festiwali i innych platform tańca z całego świata. Podczas 4 kolejnych dni  wydarzenia na 7 scenach w Łodzi pokazanych zostanie 15 spektakli: \n1) III Symfonia | Janusz Orlik \n2) Connected/Disconnected | Patryk Gorzkiewicz \n3) Mój ogon i ja | Holobiont \n4) Frajda\, Granda\, Bzik! | Kolekttacz \n5) LUXA| Agata Życzkowska & Karina Szutko – kolektyw HOTELOKO movement makers. \n6) VALESKA\, VALESKA\, VALESKA\, VALESKA | Fundacja Performa\, Dominika Knapik\, STICKY FINGERS CLUB \n7) LAGMA| Chmielewska\, Czyczel\, Gryka\, Szypulska \n8) MISSPIECE | Dominika Wiak \n9) W moim początku jest mój kres | Lubelski Teatr Tańca \n10) Every Minute Motherland | Maciej Kuźmiński Company \n11) Café Müller | Dominik Więcek \n12) Części ciała | Ramona Nagabczyńska \n13) Złe ziele | Magda Jędra \n14) AGON | Dominika Knapik\, Teatr Łaźnia Nowa \n15) Sticky Fingers Club | STICKY FINGERS CLUB \nPolska Platforma Tańca 2024 finansowana jest ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego\, realizowana przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca oraz dofinansowana przez Urząd Miasta Łodzi. \nWspółorganizacja: Akademicki Ośrodek Inicjatyw Artystycznych w Łodzi\, Fundacja Materia\, Fundacja QKultura. Partnerzy: Instytut Adama Mickiewicza w Warszawie\, Teatr Wielki w Łodzi\, Akademia Muzyczna im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi\, Fabryka Sztuki w Łodzi\, Teatr Nowy im. Kazimierza Dejmka w Łodzi\, Teatr Pinokio w Łodzi Teatr im. Stefana Jaracza w Łodzi\, Scena Monopolis w Łodzi. \nPatroni medialni: Dziennik Łódzki\, Nasze Miasto.pl – Łódź\, Radio Łódź\, Culture.pl\, e-teatr.pl\, taniecPolska.pl\, Presto.pl \nSzczegóły na naszej stronie. \nOpen Platform/Let’s pitch & listen W ramach wydarzenia Organizator zapewnia czas i przestrzeń do zaprezentowania przed uczestnikami Polskiej Platformy Tańca 2024 własnej działalności artystycznej bądź producenckiej w formie sześciominutowej prezentacji. Liczba miejsc jest ograniczona dla 10 Uczestników. \nOpen Platform/Let’s network Let’s network to możliwość rezerwacji indywidualnego stoiska podczas spotkań networkingowych i sieciujących. Liczba stoisk jest ograniczona do 20 stanowisk dziennie. \n \nMateriał Organizatora
URL:https://radiolodz.pl/wydarzenie/przed-nami-polska-platforma-tanca-2024/
CATEGORIES:Patronaty medialne
END:VEVENT
END:VCALENDAR